Mijn nieuwe werkruimte is af. Althans. Bijna.

Terwijl jij misschien wel vakantie vierde aan de Nederlandse kust met 30 graden zonder een zuchtje wind of verzoop in Italiƫ in diezelfde periode, stond ik op een ladder op mijn tenen muren te stuken, plinten te zagen, gipsplaten te sjouwen en trappen te timmeren.

“Het gaat er dus blijkbaar niet om welke processen ik zelf doormaak of welke intentie ik heb, het gaat erom wat ik doe en wat mensen zien.”

Sinds deze week ben ik klaar. Althans. Bijna.

Volgende week komt de elektricien de boel aansluiten op de meterkast en ik heb nog geen idee wat ik met de vloer moet, hij moet in ieder geval geschrobd.

Sinds deze week is bezoek welkom hier. In mijn ruimte waar een paar druppels bloed, heel wat zweet en eerlijk gezegd ook een aantal tranen is gevloeid tijdens het bouwproces.

Want wat wil je? Een plafond van zeven meter hoog, een rioolpijp en een meterkast. Meer was er niet.

Balans tussen hart, hoofd en handen

Al maanden zie ik de ruimte groeien onder mijn handen. Hier een muur, daar de wc, de keuken met stromend water, een vide en verwarming. En bovenal: het is hier mooi. Het is een fijne ruimte, waar ik plek heb om trainingen te geven en workshops. Waar ondernemers samen kunnen komen, waar je welkom bent om te komen flexwerken. Mijn ruimte waar ik kan werken met mijn hart, mijn hoofd en mijn handen, waar mijn keramiekoven staat en waar de eerste business modellen alweer zijn ontwikkeld. Mijn ruimte waar hopelijk een ieder die hier komt de balans weet te vinden tussen zijn hart, zijn hoofd en zijn handen en anders help ik je graag. Mijn ruimte. Ieder schroefje ken ik. Ik weet op welke dag ik bovenop een trap bovenop de steiger stond, welke andere capriolen ik heb uitgehaald en wat er allemaal mislukte en overnieuw moest.

En ineens was daar de dag dat er bezoek kwam. Een meneer die binnenkwam, zijn jas ophing en in vergadering ging met mijn partner. Volgens mij was het een goede vergadering, de meneer ging in ieder geval met een glimlach weg. De dag erna waren het drie meneren en een mevrouw. En langzaamaan zijn er al heel wat mensen hier geweest die binnenkomen en de ruimte als volstrekt vanzelfsprekend in gebruik nemen.

Spreekwoordelijke schroefjes

Zo ben ik ook al een paar jaar bezig met mijn bedrijf. Dat bouw ik op en daar ken ik ieder spreekwoordelijk schroefje van. Waar ik de knelpunten en hoogtepunten beleefde in de afgelopen jaren, beschouwen mijn klanten mij en mijn bedrijf als vanzelfsprekend. Want die opbouw die doe ik zelf, alleen of met een select groepje mensen om me heen. Geen klant die het weet, geen klant die het ziet. Niemand weet wat ik lees, wat ik leer of waar ik over denk, ze horen en zien slechts wat ik ze geef.

En waar ik me afgelopen week over verwonderde, vat ik dan maar op als een compliment: mijn ruimte is vanzelfsprekend. Het gaat er dus blijkbaar niet om welke processen ik zelf doormaak of welke intentie ik heb, het gaat erom wat ik doe en wat mensen zien.

Ik heb een fijne ruimte, ik heb een mooi bedrijf. Kom eens langs. Het is tijd om het je te laten zien.

[social_share_list]

2017-08-16T13:39:44+00:00september 18th, 2014|Categories: Business|Tags: , , |1 Comment

One Comment

  1. Kiersten 31 maart 2016 at 13:29 - Reply

    There’s certainly a great deal to learn about this subject.
    I love all the points you have made.

Leave A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.