Precies een week geleden kreeg ik onderstaande mail van een onderneemster die ik begeleid in het najagen van haar ondernemersdroom.

“Jij bent een “one stop shop” een pakket waar ik energie van krijg, het beste in me naar boven haalt, helpt mijn marketing uit te stippelen en jouw netwerk en kennis deelt. Bedankt voor wie je bent!”

“Talent, daar gaat het om. En complimenten.”

Nu kan je direct stoppen met lezen als je denkt dat dit stuk één grote egotripperij en borstklopperij wordt, maar deze mail zette me wel aan het denken. Sterker nog, hij raakte me zo dat ik pas vijf dagen later weer een teken van leven gaf aan de afzender.

Het is namelijk nogal wat om complimenten te krijgen.

Vaker spreken we elkaar aan op zaken die niet goed lopen. In de Volkskrant Magazine stond een paar weken geleden een artikel over ergernis. Het blijkt dat we allemaal, dus ook jij en ik, ons gemiddeld zeven keer per dag rot ergeren. En dat je dat vooral moet loslaten en go with the flow en ben maar gewoon lekker positief. Nou, luister, als ik me erger, dan erger ik me. En nee, ik ga hier niet schrijven waar ik me allemaal aan erger, maar het gaat over het algemeen om verkeerd opgehangen wc-papier (en wat is verkeerd?) en dat soort onbenullige zaken. Lekker belangrijk. Kijk, als ik me ga ergeren aan belangrijke zaken, dan is er pas echt iets goed mis. Dus laat me gewoon. Het blijkt namelijk dat als je die kleine, maar o zo belangrijke, ergernissen loslaat, je ook kunt verzanden in rotzooi en je daadkracht verdwijnt.

Toch geloof ik dat je je eigen ergernissen wel in perspectief moet blijven zien. Ze zeggen alles over jou/mij en niets over de ander. Want ga er maar eens van uit dat ieder mens de juiste intentie heeft. Ieder mens ambieert hetzelfde: geluk, plezier en bijzondere ervaringen.

Geluk, plezier en bijzondere ervaringen doe je op als je gestimuleerd wordt in je zijn, in wie je bent. Ik doe geen geluk, plezier en bijzondere ervaringen op als ik slechts geconfronteerd word met mijn onkunde. En natuurlijk ben ik in diverse zaken onkundig. Maar die zaken zijn dan ook niet mijn talent.

Ieder mens heeft bevestiging nodig. Je moet wel een bijzonder hard hoofd hebben als je moedwillig tegen de stroom in blijft zwemmen, daar waar anderen je in de steek laten.  De meeste mensen verzuipen. Als je constant geconfronteerd wordt met je onkunde, dan verlies je jouw talent. Dat is een duidelijke min-min-situatie: er komt niets meer uit je handen en je vindt jezelf niet goed genoeg, dus komt er nog minder uit je handen. Daar start de vicieuze cirkel, steeds verder de diepte in.

Het tegenovergestelde is ook weer waar: als er altijd iemand in je blijft geloven dan zal je je talent koesteren, onderzoeken en vergroten.  Je zult jezelf koesteren, onderzoeken en vergroten. En het mooie aan dit soort sociale innovatie, want dat is het, is de basis die je ervaart als mens. Je bent geaard en het is goed zoals je bent. Nu je zo verbonden bent met jezelf en je talent heb je ook ruimte om je onkunde te onderzoeken en bij te sturen. Want ach, het is niet meer zo belangrijk, maar allicht wel nodig om aan te pakken. De win-win-situatie.

En wat mijn klant niet weet (en mijn partner wel!) is dat ik bij tijd en wijle enorm chaotisch ben en niet te genieten. Dat ik soms onbehoorlijk kort door de bocht kom en me minimaal zeven keer op een dag erger.

Maar hé, dat zijn de verbeterpunten, geen onwil of onkunde.

Talent, daar gaat het om. En complimenten. Ik nodig je uit om twee complimenten per dag te geven. Een aan jezelf en een aan de ander. En zeg dan vooral ook dankjewel. Niets is erger dan een niet ontvangen compliment.

[social_share_list]

2017-08-16T13:42:26+00:00februari 14th, 2014|Categories: Business, Mens|Tags: , , , |0 Comments

Leave A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.